فقط حیدر امیرالمؤمنین است...

باد و طوفان آرام می گیرد اما بیرق مولا آرام نمی گیرد

فقط حیدر امیرالمؤمنین است...

باد و طوفان آرام می گیرد اما بیرق مولا آرام نمی گیرد

فقط حیدر امیرالمؤمنین است...

زیر باران گریه ها گم میشود

حرف هایم بی صدا گم میشود



دردسر شد عشق و درمانش تویی

تو که باشی صد بلا گم میشود



راه را یادم بده تا که دلم

هی نگوید که چرا گم میشود ؟



من غریبم ، در مسیر عشق تو

گفته بودی آشنا گم میشود



دائما تشویش و حول و اضطراب

در حضورت دست و پا گم میشود



من گدایم مبتلایان تو شاه

این میان حتما "گدا" گم میشود

آخرین نظرات

۱۷ مطلب با موضوع «شعر :: مناسبت ها» ثبت شده است

می سوزم.....

اربعین ، کرب و بلایی نشدم میسوزم

لایقِ جود و عطایی نشدم میسوزم

کربلا پای پیاده چقدر میچسبد

پای پر آبله راهی نشدم میسوزم

همه خوبان به حریم تو دگر جمع شدند

یابَدم یا که خدایی نشدم میسوزم

مادرت دیده که من برتو چقدر میگریم

موجب رحمت ذاتی نشدم میسوزم

چه دهم تا به حریمت ، شبی سینه زنم

راهی کوی منایی نشدم میسوزم

قسمتم کن که بیایم به حریمت آقا

تاکه من کرب و بلایی نشدم میسوزم

کربلا

در فرق کـــــــــــــربلا و بهشتـــــ همین بـــــــس...!
کـــــــه بهشتــــــــ را می روی !
امـــــا!
کربلــــــــا را می برند.!

حضرت رقیه(س)

  سلام من به رقیه ، به خاندان کریمش

به گوشواره و زلف  و ، به اجتهاد رفیعش

سلام من به رقیه ، به شام و کنج خرابه

به دست و بال عمویش،  به تشنگی حبیبش

مباهله

شرح مختصر واقعه مباهله
 
مباهله پیامبر (ص) با مسیحیان نجران، در روز بیست وچهارم ذی الحجّه سال دهم هجری اتفاق افتاد.

پیامبر (ص)طی نامه‌ای ساکنان مسیحی نجران را به آیین اسلام دعوت کرد. مردم نجران که حاضر

به پذیرفتن اسلام نبودند نمایندگان خود را به مدینه فرستادند آنها خدمت پیامبر(ص) شرفیاب شدند،

هرچه پیامبر(ص) دلیل و برهان آورد آنان قبول نکردند و امر به مباهله واگذار شد، جبرئیل نازل شد

و آیه مباهله را آورد و پیامبر (ص) آنان را به امر خدا به مباهله دعوت کرد.

فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنفُسنَا

وَ أَنفُسکُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَت اللَّهِ عَلی الْکذِبِینَ
 
یعنی به آنان (مسیحیان نجران) بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم شما هم فرزندان خود را،

ما زنان خویش را دعوت می‌کنیم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت می‌کنیم شما نیز از

نفوس خود؛ آنگاه مباهله می‌کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می‌دهیم.
 
روز بعد مسیحیان نجران که صحنه آمدن بی پیرایه پیامبر(ص) به صحنه مباهله را دیدند، همگی با

بهت و حیرت به چهره یکدیگر نگاه کردند و از اینکه او فرزندان معصوم و بی‌گناه و یگانه دختر و

یادگار خود و داماد و پسرعمویش را به صحنه مباهله آورده، انگشت تعجب به دندان گرفتند ‌است.

آنان دریافتند که پیامبر(ص)، به دعوت و دعای خود اعتقاد راسخ دارد والّا یک فرد مردد، عزیزان

خود را در معرض بلای آسمانی و عذاب الهی قرار نمی‌دهد و وقتی دیدند وی به قدری مطمئن است

که تنها نزدیکترین خویشانش را با خود آورده، بیمناک شدند و پذیرفتند که جزیه بپردازند و از

مباهله خودداری کردند و از ایشان خواستند تا پیامبر (ص) اجازه دهد تحت حکومت اسلامی در

آیین خود باقی بمانند.
 
معنای اصطلاحی مباهله
 
زمانی که دو یا چند نفر بر سر مسئله‌ای اختلاف نظر داشته باشند و هیچ کدام حاضر نباشند

نظریه طرف مقابل را بپذیرند، در یک جا جمع می‌شوند و به درگاه خداوند تضرع می‌کنند و

از خداوند می‌خواهند که آن کس را که بر باطل است رسوا کرده و مورد لعن و مجازات

خویش قرار دهد.
 
با توجه به معنای اصطلاحی مباهله، ماده اصلی مباهله هم می تواند «بهل» به معنای

"رها نمودن و به خود واگذاشتن باشد" و هم «بهل» به معنای "دعای همراه با اصرار و تضرع"؛

زیرا در مباهله هر یک از طرفین برای طرف مقابل خویش درخواست لعن می‌کند و لعنت خدا

چیزی غیر از به خود وا گذاشتن و محرومیت از رحمت خدا نیست.
 
اعمال روز مباهله
 
از جمله این اعمال غسل کردن، روزه گرفتن، دو رکعت نماز خواندن و آن نماز مثل

نماز روز عید غدیر است (دو رکعت است؛ در هر رکعت، یک مرتبه حمد و 10

مرتبه توحید، 10 مرتبه آیة الکرسی و 10 مرتبه قدر خوانده می‌شود و بهتر است

پیش از اذان ظهر خوانده شود)، سپس خواندن دعای مباهله که شبیه به دعای

سحرهای ماه رمضان است همچنین شایسته است در این روز تصدّق بر فقراء به

جهت تَاسّی به مولای متقیان امیرالمؤمنین علی(ع) و زیارت کردن آن حضرت و

بهتر است زیارت جامعه خوانده شود.

درس‌هایی که از واقعه مباهله می‌گیریم:

1. از آن‌جا که مباهله، به‌عنوان آخرین حربه پیامبر، پس از اثر نکردن منطق و استدلال

مورد استفاده قرار گرفته، بنابراین منظور آن ظاهر شدن اثر خارجی نفرین است؛ نه یک

نفرین ساده بی‌اثر.

2. پیشنهاد مباهله را کسی می‌دهد که بر حقانیت خود پافشاری داشته باشد و در این واقعه،

پیامبر بود که مباهله را طرح کرد.

3. آیه مباهله، مقام نبوت و رسالت پیامبر را هم به روشنی اثبات می‌کند؛ زیرا کسانی که

حاضر نشدند با او مباهله کنند، یقین کردند که او فرستاده خداست.

4. مباهله، روشنگر این است که حضرت عیسی علیه‌السلام، رسول و پیامبر خداست؛

نه فرزند خدا؛ عابد است و نه معبود؛ مخلوق است و نه خالق.

5. زن و مرد، در مسئله دین و دیانت دوشادوش همدیگر هستند.

(ابناءنا، نساءنا وانفسنا در آیه مباهله اشاره به این مسئله دارد).

6. در دعا کردن آنچه مهم است، انگیزه‌ها و شخصیت‌هاست؛ نه تعداد

(گروه مباهله‌کننده پنج نفر بیش‌تر نبودند).

7. علی بن ابی‌طالب، جانِ رسول خداست. (انفسنا)

8. استدلال منطقی آوردن، اولین راه برای بحث با دیگران است.

9. آخرین برگ برنده مؤمن واقعی، دعاست.

10. استدلال را باید پاسخ داد؛ ولی مجادله و لجاجت را باید سرکوب کرد.

11. اگر شما محکم بایستید، دشمن به دلیل باطل بودنش، عقب‌نشینی می‌کند.

12. قوام و اساس دین اسلام به خاطر همین پنج نفر است؛ وگرنه پیامبر می‌توانست

شخصاً نفرین کند و اهل بیتش را با خودش نیاورد. ولی این قضیه نشان داد که

اهل بیت پیامبر، همگام و همراه او برای رسیدن به حق هستند و همواره آماده استقبال از مرگ‌اند.

عید غدیرخم مبارک

علی در مکتبش صد یاس دارد

طلا، یاقوت، دُر،الماس دارد

مگو سقای لب تشنه محال است

ابالفضل از علی میراث دارد

علی ذکر یل ام البنین است

فقط حیدر امیر المومنین است

 

کتاب مرتضی صدها ورق داشت

فلق از عشق او رنگ شفق داشت

همین روح القدس که هست مشهور

به ذکر یا علی روح و رمق داشت

نگارم زینت عرش برین است

فقط حیدر امیرالمؤمنین است

اگر خواهی یابی احترامی

میان مردمان باشی گرامی

بیا و بر در این غلامی کن غلامی

بدان ارباب ما شاه زمین است

فقط حیدر امیر المؤمنین است

شیعیان تبریک...

بی اذن یار هیچ گره وا نمیشود

درد مریض عشق مداوا نمیشود

فریاد یا علی ز تمامی عاشقان

یک یا علی حضرت زهرا نمیشود...

 

خجسته سالروز ازدواج مولا امیرالمومنین(ع) و حضرت زهرا (س) بر تمامی شیعیان مبارک باد

فقط حیدر امیرالمومنین است...(پست ثابت)


صلوات امیرالمومنین



دریافت


عشق یعنی آبرو یعنی شرف


تا ابد تسلیم سلطان نجف


عشق یعنی لا فتی الا علی


نفی هستی از همه الا علی










بی علی هرگز نشاید دم ز دینداری زدن!


کل ایمان را کسی دارد که ایمانش "علی"ست ...

 






شهادت حضرت علی (ع)

من کویرم لب من تشنه ی باران علی ست


این لب تشنه ی پر شور، غزلخوان علی ست


این که گسترده تر از وسعت آفاق شده است


به یقین سفره ی گسترده ی دامان علی ست


منّت نان و نمک نیست سر سفره ی او


پس خوشا آن که در این دنیا مهمان علی ست


آتش اشکی اگر در غزلم شعله ور است


بی گمان قطره ای از درد فراوان علی ست


لحظه ای پرتو حسنش ز تجلی دم زد


که جهان، آینه در آینه حیران علی ست


کعبه یکبار دهان را به سخن وا کرده است


تا بدانیم کلید در این خانه علی ست


از دم صبح ازل نام علی را می خواند


دل که تا شام ابد دست به دامان علی ست


محمد حسین صفاریان

 


 

ولادت امام حسن مجتبی(ع)

به همان کریم که ندارد حرمی


از گناهی که ز من سر زده ستاری کن..







ماه رمضان اگرخدا می بخشد


محض گل روی مجتبی می بخشد


غصه نخورید آخر کار این آقا


یک کرب و بلا به جمع ما می بخشد

 


ام المؤمنین حضرت خدیجه(س)

هرچه داشت ، داد

خدا هم هر چه داشت ، به او داد

پیامبرش

فاطمه

نسل نورهای چهارده گانه

.

.

.

 

و ما  هم امروز تو را به نام او می شناسیم :

السلام علیک یابن الخدیجه الغری / دعای ندبه